دیفرانسیل

دیفرانسیل
در طول حرکت اتوبوس دو نوع حرکت نسبی چرخ به جاده وجود دارد: نورد و کشویی. در میان آنها ، کشویی دارای لغزش و لغزش است. کشیدن چرخ روی سطح جاده نه تنها باعث تسریع در ساییدگی تایر می شود ، باعث افزایش مصرف انرژی خودرو می شود بلکه ممکن است باعث خراب شدن عملکرد فرمان و ترمز شود ، به طوری که در شرایط عادی رانندگی ، از چرخ جلوگیری شود. از لغزش تا حد امکان. برای این منظور ، در ساختار اتوبوس ، یک دیفرانسیل به طور خاص ارائه شده است تا اطمینان حاصل شود که چرخ ها با سرعت زاویه ای مختلف می چرخند. دیفرانسیل معمولاً به دیفرانسیلهای معمولی تقسیم می شود.
و دیفرانسیل ضد لغزش.
نقش دیفرانسیل
هنگامی که فاصله بین دو چرخ مساوی باشد ، چرخ نمی لغزد. وقتی ماشین چرخانده می شود ، فاصله بین مراکز چرخ داخلی و بیرونی به طور همزمان مشخص است ، یعنی چرخ بیرونی بیشتر از چرخ داخلی حرکت می کند. اگر هر دو طرف چرخ در یک شافت محکم ثابت باشند ، سرعت زاویه ای دو چرخ وجود دارد
مساوی است ، در این زمان ، چرخ بیرونی باید در کنار آن قرار گیرد و چرخ داخلی نیز هنگام نورد باید لغزیده شود.
هنگامی که اتوبوس مستقیم در جاده های ناهموار حرکت می کند ، مسافت منحنی های واقعاً توسط چرخ ها از دو طرف جابجا می شوند. بنابراین ، در همان شرایط سرعت زاویه ای ، یک طرف چرخ که در جاده با سطح برجسته تر حرکت می کند در حین چرخیدن ، لغزیده می شود و طرف دیگر چرخ هنگام چرخیدن لغزیده می شود تا سطح جاده بسیار صاف باشد ، اما به دلیل اندازه تایر خطاها ، درجه های مختلف سایش ، بارهای مختلف یا فشارهای مختلف تورمی ، شعاع چرخش لاستیک های فردی ممکن است برابر نباشد. بنابراین ، تا زمانی که سرعت زاویه ای چرخ ها مساوی باشد ، کشویی چرخ روی سطح جاده لزوماً وجود دارد. دیفرانسیل تضمین می کند که چرخ ها وقتی سرعت زاویه ای چرخها برابر نباشد ، نمی لغزد ، یعنی چرخ ها در مسافت های مختلف حرکت می کنند.