اهمیت ایمنی سیستم صندلی اتوبوس در اتوبوس، صندلی یکی از اجزای داخلی مهم است که سرنشین را با بدنه متصل می کند که به طور مستقیم بر راحتی و ایمنی کل وسیله نقلیه تأثیر می گذارد. ایمنی صندلی به توانایی صندلی اتوبوس برای جلوگیری موثر از وقوع تصادفات اتوبوس و به حداقل رساندن آسیب به راننده و مسافران در هنگام وقوع حادثه اشاره دارد. صندلی اتوبوس نه تنها باید خستگی راننده و سرنشینان را برای برآوردن الزامات ایمنی فعال کاهش دهد، بلکه باید سرنشینان را با کمربند ایمنی و کیسه هوا در کنار هم قرار داده و در عین حال شدت برخورد را کاهش داده و به حداقل رساندن برخورد کند. شاخص خسارت سرنشینان بنابراین انتخاب صندلی مناسب یک وظیفه مهم در طراحی اتوبوس است. طراحی صندلی باید بر اساس شکل بدن، وزن و وضعیت نشستن سرنشین، توزیع فشار بدن، تجزیه و تحلیل ویژگی های استاتیکی و دینامیکی صندلی، قابلیت اطمینان، عملکرد انعطاف پذیر و استفاده راحت باشد.
طراحی صندلی اتوبوس باید تا حد امکان ستون فقرات سرنشین را در حالت خمش فیزیولوژیکی طبیعی قرار دهد و ماهیچه های هر قسمت در حالت ریلکس باشند. علاوه بر این، ویژگی های دینامیکی صندلی باید با سایر سیستم های کاهش لرزش خودروی سواری مطابقت داده شود تا بدن انسان در محیط لرزش مناسب تری قرار گیرد. اینها همه اقدامات مهمی برای کاهش خستگی مردم در خودروهای سواری است.
نگه داشتن بدن انسان در حالت نشسته عمودی غیرممکن است. بنابراین فرد باید به پشتی صندلی تکیه دهد، به طوری که بدن به عقب متمایل شده و با جهت افقی زاویه مشخصی تشکیل دهد. به منظور انطباق با منحنی محدب دور کمر، کمر نیز باید به طور معقولی حمایت شود و استفاده از پدهای کمر می تواند از ناراحتی ناشی از تغییر شکل آویزان انحنای کمر جلوگیری کند. از آنجایی که ستون فقرات کمری تحتانی بیشترین وزن را تحمل می کند، انحنای آن نیز بیشترین میزان را دارد. تقریباً 90 درصد ضایعات در دیسکهای بین مهرهای مهرههای چهارم و پنجم کمری رخ میدهد، بنابراین موقعیت پد کمری باید در ارتفاعی معادل آن قرار گیرد. علاوه بر این، پد کمری از تیغه های شانه منحنی قفسه سینه نیز پشتیبانی می کند که می تواند تغییر شکل انحنای قفسه سینه را کاهش دهد و موقعیت آن معادل ارتفاع مهره های پنجم تا ششم قفسه سینه است.
به منظور اطمینان از راحتی سرنشینان، پشتی صندلی نیز باید به پشتی سر در موقعیت مناسب مجهز شود. از یک طرف می تواند حالت طبیعی گردن را حفظ کند و از طرف دیگر از پرتاب ناگهانی سر به عقب (مثل شتاب گیری ناگهانی اتوبوس و ...) جلوگیری می کند. ) آسیب ستون فقرات گردنی.
ارتعاش افقی در حین رانندگی اتوبوس نیروی جانبی به بدن انسان میدهد و افراد نمیتوانند در اتوبوس تلو تلو بخورند و باید وضعیت خاصی را حفظ کنند که این امر مستلزم آن است که سیستم عصبی مرکزی قسمتهای مربوطه بدن انسان را برای انجام کارهایی برای حفظ وضعیت بدن هدایت کند. تعادل بدن انسان اگر تکان بدن انسان توسط صندلی مهار شود، می توان مصرف کاری بدن انسان را کاهش داد.
از آنجایی که دیسک بین مهره ای دارای پتانسیل فشرده سازی بالا و خاصیت ارتجاعی خوبی است، ستون فقرات فقط دارای رباط طولی قدامی و رباط طولی خلفی است که به ترتیب به لبه های قدامی و خلفی بدن مهره ها و دیسک بین مهره ای متصل می شوند و نقش محافظتی خاصی دارند. . بنابراین توانایی ستون فقرات انسان در تحمل نیروهای جانبی کم است. هنگام طراحی صندلی همچنین باید توانایی مقاومت در برابر لرزش جانبی با کج کردن پشتی صندلی را در نظر گرفت تا بتوان به قسمت پایین کمر تکیه کرد. علاوه بر این، نرمی متوسط لایه پشتی باعث ایجاد نیروی اصطکاک زیادی میشود و تاثیر ارتعاش جانبی بر بدن انسان را مهار میکند. در عین حال دو طرف تکیه گاه کمی بلند شده است که می تواند تمایل حرکت جانبی بدن انسان را نیز کاهش دهد و احساس راحتی در سوار شدن به افراد ایجاد کند.
Sep 30, 2022
پیام بگذارید
شرایطی که در طراحی صندلی اتوبوس باید رعایت شود
ارسال درخواست





