عملکرد Floodlight

لامپ ها باید از نورپردازی خوبی برخوردار باشند و تابش کمتری را به حداقل برسانند. برای چراغ پیشانی ، برای توجه به دو مورد فوق ، دو شرط کار تصویب شده است: نور زیاد و نور کم. پرتوی پرتوی یک پرتو روشنایی از راه دور است که در صورت عدم وجود اتومبیل در جلو یا پیگیری سایر خودروها ، از آن استفاده می شود. معمولاً تصریح شده است که حداکثر شدت درخشان یک لامپ باید کمتر از 20،000 کندرا نباشد. برای اطمینان از ایمنی رانندگی ، فاصله نور زیاد نور (فاصله برای پیدا کردن و شناسایی موانع) باید بیشتر از فاصله ترمز باشد تا بتوانید به موقع پارکینگ را تحقق بخشید. محدودیت های سرعت در بیشتر کشورها وجود دارد ، زیرا شدت درخشان بالا مورد نیاز تقریبا متناسب با قدرت چهارم سرعت است. علاوه بر این ، به منظور جلوگیری از از بین رفتن راننده توانایی تشخیص در مدت زمان کوتاه به دلیل تغییر گسترده نور و سایه در هنگام تغییر شرایط کار از راه دور و نزدیک به نور ، مقرر شده است که حداکثر شدت درخشان در تمام چراغهای جلو نباید از 225،000 کندرا تجاوز کند. نور نزدیک پرتوی نوری است که هنگام عبور از وسیله نقلیه یا دنبال کردن وسیله نقلیه دیگر در فاصله نزدیک استفاده می شود. این توسط یک رشته ثانویه کمتر قدرتمند تولید می شود و به سمت پایین پیش بینی می شود زیرا از تمرکز و محور بازتابنده منحرف می شود. به منظور محدود کردن پرتوی بالاتر از جهت افقی ، معمولاً یک سپر نور فلزی در زیر قطعه ثانویه نصب می شود ، به گونه ای که می توان شکل نور را با تغییر ناگهانی نور و سایه در صفحه عمودی شکل داد. هنگام عبور از وسیله نقلیه ، چشم راننده در قسمت تاریک شکل نور نزدیک قرار دارد و به این ترتیب تابش درخشش را به حداقل می رساند.