کلاچ اصطکاک

با توجه به انتقال قدرت و عملکرد هر یک از اجزای ساختاری ، می توان کلاچ اصطکاک را به چهار قسمت زیر تقسیم کرد.
(1) قسمت فعال: صفحه فشار فلج ، پوشش
(2) قسمت دنبال کننده: دیسک رانده شده ، شافت خروجی (همچنین شافت ورودی انتقال).
(3) دستگاه فشار دادن: فنر را فشار دهید.
(4) مکانیسم کنترل: اهرم جداکننده ، یاتاقان جداکننده ، چنگال ، پدال و دستگاه تنظیم.
درپوش کلاچ به وسیله پیچ پیچ به چرخ فلک ثابت می شود و رئیس در قسمت انتهای عقب صفحه فشار از داخل سوراخ پنجره جلد کلاچ بیرون زده و می تواند به صورت محوری در امتداد سوراخ پنجره حرکت کند. بدین ترتیب چرخش میل لنگ میل لنگ صفحه فشار را از طریق فلنج و جلد کلاچ به هم می رساند تا یک قسمت فعال از کلاچ را تشکیل دهد. دیسک محور و محور خروجی از لنت اصطکاک دو طرفه به عنوان قسمت محور استفاده می شود و دیسک رانده شده بر روی شافت خروجی (شافت ورودی انتقال) از طریق توپی اسپلینگ کشویی سوار می شود و قسمت جلویی شافت نیز قرار دارد. توسط یاتاقان در سوراخ وسط انتهای عقب میل لنگ پشتیبانی می شود. برای اطمینان از همرفتگی میل لنگ موتور و شافت خروجی. چشمه فشرده سازی که به طور محیطی بین پوشش کلاچ و صفحه فشار توزیع می شود یک دستگاه فشار دهنده کلاچ را تشکیل می دهد و چشمه فشرده سازی صفحه فشار و صفحه هدایت شده را در برابر مگس فلش فشار می دهد و صفحه فشار ، صفحه محرک و فلکه را سه بار تشکیل می دهد. صفر قطعه ها فشرده می شوند.
جدا کردن اهرم ، جدا کردن آستین ، جدا کردن چنگال ، میله کراوات ، پدال کلاچ و مانند آن یک مکانیزم عملیاتی کلاچ است. اهرم جداکننده بخش اصلی مکانیسم عامل کلاچ است. انتهای بیرونی اهرم جداکننده به صفحه فشار چسبانده شده است ، قسمت میانی به صورت لولایی بر روی درپوش کلاچ پشتیبانی می شود ، و انتهای داخلی در تماس با یاتاقان جدا کننده (هنگام جدا کردن) است. یاتاقان جداکننده و آستین جداکننده برای حرکت محوری کاملاً جمع شده اند. وسط چنگال تقسیم شده بر روی محفظه چرخ فلک پشتیبانی می شود و توسط میله کشش و پدال به هم وصل می شود.